[frankijk 200703 - Penetrators & Godenzonen]

Grotduiktrip eind maart 2007 - geschreven door Hens van Oeveren [NEW - FOTO GALLERY]

Na het afzeggen van eerder geplande trips i.v.m. het slechte zicht in de Lot werd de eerstvolgende mogelijkheid de laatste week van maart 2007. Door het aanhoudend slechte weer in de Lot werd een alternatief plan gemaakt voor het bezoeken van de grotten in de Ardeche, waar het zicht door de weersomstandigheden vaak beter is. Na een laatste positieve update van Franse grotduikers over het zicht werd de avond voor vertrek besloten dat de bestemming tóch de Lot zou worden.

Woensdagmorgen 28 maart vertrekken twee teams DIR duikers, vijf man sterk, met hun materiaal richting de Lot. Het eerste team, de 'Penetrators', wordt gevormd door Arno, Erwin en Pieter. Het tweede team, de 'Godenzonen', wordt gevormd door Dick, Hens en Theo. Helaas kon Dick deze trip niet mee en hierdoor werd de extra beschikbare ruimte dankbaar gevuld met stages.

Na een reis van 9 uur wordt er afgesproken bij een supermarkt in Soulliac, waar de nodige versnaperingen voor de komende dagen worden ingeslagen. Eenmaal gesetteld in een van de huisjes van Lynn vertrekken we richting Soulliac waar in het plaatselijke hotel een diner word genuttigd. Terug in het huisje wordt besloten om de volgende dag naar de Ressel te gaan, waarna snel het bed word opgezocht.

Donderdagmorgen 29 maart
Om 7:00 opstaan en na het ontbijt richting de Ressel. Het duikplan van de Penetrators was om tot 850 meter ver de grot in te gaan tot de diepe T. Om deze duik veilig te kunnen maken worden naast de dubbel 12 twee bodemstages met 18/45 meegenomen en twee stages met decompressiegas (50/25 en 100%).

Het duikplan van de Godenzonen was om tot de tweede T komen via de diepe route, het maximaal haalbare voor iemand met een GUE Cave1 opleiding. Om dit te kunnen halen was gekozen om deze duik te doen met een dubbel 18, zodat er genoeg gas beschikbaar is.

Na het bereiken van de tweede T word de duik beëindigd en op de weg naar buiten zien we de Penetrators op weg gaan naar de diepe T.

Terug aan de oppervlakte wordt gekeken naar de overgebleven hoeveelheid gas en de mogelijkheid voor de tweede duik. Tijdens deze duik was het plan om wederom de tweede T te bereiken, maar ditmaal via de ondiepe route. Deze T werd niet gehaald omdat de turnpressure eerder gehaald werd dan de T.

De Penetrators kwamen na een dikke twee uur terug uit het water en hadden de diepe T niet bereikt. Eenmaal aangekomen bij de schacht bleek dat hele stukken lijn niet meer aanwezig waren en werd besloten om deze te repareren.

Na het nuttigen van een kop warme soep besloten de Penetrators om de spullen op te ruimen, terwijl de Godenzonen nog voor een korte duik gingen. Deze duik zou gaan tot de eerste T, welke na 14 minuten bereikt werd. Op de terugweg werd de reel weer keurig opgeruimd en kon het inladen beginnen.

Omdat de volgende dag Landenouse op het programma staat werd een stukje omgereden om alvast te kijken hoe ze erbij lag. Daar aangekomen zien we dat ze glashelder is. Nog nooit eerder gezien, dat beloofd wat morgen!

Dat het makkelijk is als iemand van de teams kok is blijkt uit het heerlijke avondeten van eend, ratatouille en aardappels uit de oven! Ook werd er gelijk het mobiele vulstation van Theo getest, een door een Hatz diesel aangedreven Bauer Utilus liep vlekkeloos en zorgde dat de twee D18's tot 260 bar gevuld waren voor de duik van morgen.

Vrijdag 30 maart
De ochtend begint niet echt vrolijk, het regent en in de lucht is geen teken te bekennen dat het snel droog zal worden. Met het heldere zicht van Landanouse nog in gedachten rijden we richting Cajarc. Pieter was de hele nacht al niet lekker en besloot om deze dag niet te duiken en werd 'spontaan' aangewezen als actiefotograaf.

Het plan van de twee overgebleven Penetrators was om te proberen het einde van de grot te bereiken, terwijl de Godenzonen als doel hadden om tot voorbij de 'kurkentrekker' te komen. Dit is een plaats in de grot waar de gang als een kurkentrekker zich omhoog draait en dan de weg vervolgt.

De toegang tot deze grot ligt in een bassin die afhankelijk van de waterstand tot wel 6 meter lager ligt, zodat er klim- en hijsmateriaal nodig is om alles in en uit het bassin te krijgen. Om dit op een verantwoorde manier te doen hadden we eerder Anton van Rosmalen bereidt gevonden om deze speciale technieken te demonstreren (zie www.frogkick.nl). Er werd deze keer gekozen om de stages via het klimmateriaal te laten zakken en zelf met de dubbelsets om te springen. Tijdens hun Cave1 hadden de Godenzonen de instructeur al zien doen, maar op het moment dat je zelf met een D18 op de rand van het bassin staat krijg je toch een vreemd gevoel van binnen! De sprong verliep goed en voordat de duik begon werden de stages van de Penetrators op de bodem van het bassin gelegd.

De ingang van Landenouse is een kleine vernouwing waarna de grot snel groot en imposant wordt. Het eerste gedeelte van de kurkentrekker word bereikt waarna de duik word afgebroken omdat de turnpressure bereikt is. Eenmaal terug zijn de Penetrators klaar voor hun duik en vertrekken, snel gevolgd door de Godenzonen met hun tweede duik.

Tijdens deze tweede duik zien we de gedropte stages en op dat moment is het toch vreemd dat je weet dat er meer duikers aanwezig zijn. Ditmaal werd de kurkentrekker compleet gehaald en op de weg terug zagen we al af en toe wat licht achter ons: zwemmen wij nu zo langzaam of de Penetrators zo snel?

Aan de oppervlakte bleek dat Erwin twijfels had over de kwaliteit van zijn gas in een stage, hij werd namelijk een beetje misselijk, en toen is besloten om de duik af te breken en die stage niet te gebruiken.

Na deze duiken was het eindelijk tijd voor het hoogtepunt, het uitproberen van nóg meer klimmateriaal om te spullen omhoog te takelen.

Omdat we redelijk op tijd klaar waren met inpakken zijn we gaan kijken naar een andere Grot, Trou Madame. Hier zouden de Godenzonen de volgende dag gaan duiken, terwijl de Penetrators hun eerste missie in de Ressel wilden overdoen. Eenmaal bij Trou Madame zagen we al dat het logistieke gedeelte van deze duik de grootste uitdaging zou gaan worden.

Zaterdag 31 maart
De teams gaan na het gezamenlijke ontbijt hun eigen weg, de Godenzonen vertrekken richting Trou Madame en de Penetrators naar de Ressel.

Omdat het water in Trou Madame vrij hoog staat word besloten om in één keer, in droogpak en met set, naar boven te gaan en te kijken of het mogelijk was om met set om het lage gedeelte van de ingang (dit staat met laag water droog) in te gaan. Na een wandeling door een riviertje met diverse rotsblokken, een stuk bos en wat droge rotspartijen komen we bij de ingang. Daar eerst even rusten om vervolgens de grot in te gaan. Op je knieën met je dubbelset om en je vinnen in de hand kruipen we in het lage water, en het blijkt dat je eenvoudig al drijvend op je buik naar het diepere gedeelte kunt zwemmen. In het diepe gedeelte hebben we tussen het wateroppervlakte en het plafond van de grot nog zo’n 30 cm ruimte wat net genoeg is voor de gebruikelijke checks.

De duik begint. De grot is erg mooi en vrij ondiep (tijdens onze duik maximaal 7 meter) en maakt diverse grillige bochten. Doordat de grot zo ondiep is zijn er divers luchtpockets en die blijken in tegenstelling tot de rotsen onder water bedekt met een dikke laag klei.

Naar schatting (de markering op de lijn stopt na 350 meter) zijn we zo’n 500 meter ver de grot in geweest tijdens de eerste duik. Eenmaal terug besluiten we om nog een tweede duik te maken en een andere airpocket te bekijken die we gezien dachten te hebben op zo’n 220 meter. Na deze duik begon de bijzondere tocht weer terug naar de auto, wetende dat dit voorlopig de laatste duik zou zijn in de mooie Franse grotten. De Penetrators hadden net voor het vertrek naar de Ressel een gas probleem: er bleek één bodemstage te weinig te zijn en er moest dus nog eerst gevuld worden. Dat dit niet het enige probleempje zou zijn bleek tijdens de duik, want na het eerder gerepareerde gedeelte van de lijn bleek verderop nog meer lijn kapot te zijn. Door deze reparatie bleek het niet mogelijk de diepe T te bereiken en werd de duik op 50 meter voor dit punt afgebroken.

Terug bij het huisje werden de bussen geladen voor de terugreis van de volgende morgen en werd nog een hapje gegeten in een gezellig restaurant in Gourdon, een stadje in de buurt. Het was een mooie afsluiting van een paar heerlijke dagen grotduiken die zeer zeker zal worden herhaald.