[Source de Marnade - door Niels Doorduijn]

26 april – 4 mei 2008
Cave 1 in Mexico bij Chris smaakte naar meer, dus over de uitnodiging van Arno om mee te gaan naar Frankrijk hoefde ik niet lang na te denken. De groep zou bestaan uit Arno, Pieter, Sander, Heleen, Jaap, Theo, Hens, Anton, Nicolette, Alex, Fred en ik. Als gevolg van de slechte weersomstandigheden in de Lot in de week voor ons vertrek, werden de plannen in de laatste dagen voor het vertrek gewijzigd. Hierdoor ging uiteindelijk een deel van de groep naar de Lot en de rest naar de Ardeche. Zelf kon ik pas op dinsdagmiddag gaan rijden, waardoor ik op woensdag aankwam. Anton en Nicholette waren toen al van de Ardeche doorgereden naar de Lot en Alex en Fred gingen op woensdag rechtstreeks naar de Lot.

Woensdag
Woensdag werd er gedoken in Source de Marnade. De grot ligt wat verscholen aan het einde van een weg (nou ja, weg is een groot woord) in het midden van een bos, maar met behulp van een routebeschrijving, een kaart, TomTom en wat navragen in het dichtstbijzijnde dorp is het ook de eerste keer goed te vinden. Bij aankomst viel ik meteen met met de neus in de boter: Heleen, Sander, Jaap, Theo en Hens waren net klaar met de eerste duik en waren stokbrood met worst aan het maken. Toen we daarna naar de grot gingen om te duiken, kwamen Arno en Pieter na een duik van 180 minuten weer boven. Ze hadden met twee scooters en 3 stages de man een duik gemaakt naar een ondergrondse meer in de grot.

Nadat Arno en Pieter en hun materiaal uit het water waren gekomen / gehaald, was het voor de rest van ons tijd om te gaan duiken. Heleen, Sander en Jaap doken samen (zie www.wethorse.nl voor de filmbeelden) en Theo, Hens en ik vormden het andere team. De grot heeft een vrij smalle ingang op zes meter en daarna gaat het rap door naar 30 á 33 meter. Door de diepte duurde het helaas niet lang voordat de turnpressure werd bereikt en na 29 minuten zat de duik er voor ons weer op. Een erg leuke duik, voor mij de eerste grotduik in Europa.

De avond werd besteed aan het vullen van diverse flessen. Omdat er in de Ardeche geen vulstations zijn, waren er twee compressors meegenomen. Gelukkig zijn deze vrijwel geluidsloos, dus de woningeigenaar had nergens last van...

Donderdag
Donderdag wordt doorgebracht in Bourg St Andeol. Dit dorpje heeft twee grotten, die op steenworp afstand van elkaar liggen: Goul de Tanneríe en Goul du Pont.

Vandaag duiken we alleen in de Tanneríe. Dit is een lange, vrij lage grot. De eerste 700 meter is de grot gemiddeld een meter of zes diep, met een maximale diepte van 12 meter, maar na de schacht op 700 meter gaat het verder de diepte in. Hoeveel dieper blijkt als we twee Engelse duikers tegen komen. Zij zijn hier om op 209 meter diepte de lijn verder uit te leggen...

Hens, Theo en ik duiken wederom samen. Door de stroming is het even zoeken naar een goede manier om de grot in te komen. Met enig proberen blijkt 'pull and glide' de beste / enige manier te zijn om het eerste stuk van de Tanneríe te beduiken. ‘s-Ochtends komen we uiteindelijk ongeveer 300 meter de grot in voordat we aan onze turnpressure komen. In de middag maken Hens en ik nog een tweede duik in de Tanneríe, terwijl Theo de omgeving bewondert.
Arno en Pieter maken samen een duik met twee stages naar de schacht om de habitat van de twee Engelse duikers te bekijken en nemen en passant voor hen enkele stages mee. Heleen gebruikt deze dag om voor het eerst zelf in een grot video-beelden te maken.

Vrijdag
Vrijdag stond in het teken van het autorijden. Sander, Heleen, Jaap en ik gingen naar Cassis aan de Middellandse zee (2,5 uur rijden van het huurhuis) om daar te duiken in Port Miou. Helaas, net als in Nederland had half Frankrijk vrij en het was erg druk in Cassis, zo druk dat we met de auto niet in de buurt van de grot konden komen. Maar gedoken zou er worden, dus we zijn doorgereden naar de Tannerie en Goul du Pont, 15 minuten van het huurhuis...

We hebben eerst een mooie lange duik gemaakt in de Tannerie en vervolgens een korte dip in Goul du Pont. Goul du Pont is een grot die heel snel naar beneden gaat. In minder dan 8 minuten zitten we op 30 meter en de grot gaat nog steeds dieper, maar vanwege ons gas (EAN 32) houdt het voor ons hier op en gaan we weer naar boven.

Arno, Pieter, Theo en Hens gingen naar Font d'Estramar, waar ze – volgens Arno – het beste zicht ooit hadden in een Europese grot en waar Theo en Hens hun mooiste duik ooit hebben gemaakt. Waarschijnlijk komen die jongens niet genoeg in Vinkenveen, maar daar kunnen we de komende weken wel iets aan doen
Zaterdag en zondag
Op zaterdag was het plan op twee locaties te gaan kijken of daar gedoken kon worden en om, als het niets werd, vervolgens naar Source de Marnade te gaan. Het liep iets anders. Nadat we de ingang van de Source de l’Ecluse en van de Bateau hadden bekeken en besloten hadden om door te gaan naar Source du Castor, kwamen er enkele Franse duikers aanzetten. Dit bood een mooie gelegenheid om van hen meer over deze grotten te weten te komen. Terwijl we met één van hen aan het praten waren, verloor een van de andere duikers in het water een fin en zijn masker, waarna hij grote moeite had om de kant te bereiken – de stroming in de Ardeche was door het vele regenwater en het smeltwater redelijk fors. Na een 'natte interventie' van Pieter, die in een reflex nog wel eerst zijn telefoon en autosleutels in veiligheid had gesteld, maakte de betreffende duiker aan de kant zijn uitrusting weer in orde om daarna onverstoord zijn weg in de Source de l’Ecluse te vervolgen.
Op zondag gaat de wekker om 5.30 en na een niet zo heel korte autorit zit het er weer op.
Slot
Alles bij elkaar was het voor iedereen een zeer geslaagde week en het was bovendien erg gezellig. Het was mooi om te zien dat de eensgezindheid in training en materiaal er voor zorgt dat er met een beperkte voorbereiding aan de waterkant inderdaad betrekkelijk eenvoud duiken gemaakt kunnen worden met mensen die je daarvoor niet of nauwelijks hebt gezien.
Duiken in Frankrijk is bepaald niet hetzelfde als in Mexico, maar het heeft zijn eigen charmes. Ook dit smaakt naar meer!

Tekst: Niels
Foto’s: Sander en Heleen

Namens de Penetrators, bedankt voor het verslag en de gezellige dagen.